Thuiskomen aan de dijk

ARCHITECTEN VERTELLEN 

Aan de rand van Oostervaart, met uitzicht op de dijk, komen twee appartementengebouwen met afgeronde hoeken, lichte baksteen en een houten toplaag. Architect Dennis Voskuil en ontwerper Aaltje Smit van KOW werkten er met veel plezier bijna een jaar aan. Ze nemen je mee in het verhaal achter de gebouwen.

Het begon allemaal bij het uitzicht en de zon. ‘Het was echt een puzzel,’ vertelt Dennis. ‘We wilden dat iedereen zo ver mogelijk kan kijken én een balkon in de zon heeft. Daarom hebben we de gebouwen ten opzichte van elkaar gespiegeld. Dat is goed voor de bezonning en voor de privacy.’ De balkons zijn opgenomen in de bouwmassa: ze liggen binnen de lijnen van het gebouw in plaats van eraan vast te hangen. ‘Je ziet vaak rechthoekige dozen met losse balkons ertegenaan,’ legt Dennis uit. ‘Hier vormen de balkons één geheel met de gevel. Daardoor krijgen de gebouwen iets sculpturaals.’

Ruimte voor je spullen
De appartementen zijn ruimer dan een gemiddeld appartement, en dat is een bewuste keuze. ‘Denk aan mensen die uit een ruime gezinswoning komen en graag gelijkvloers willen wonen,’ zegt Dennis. ‘Dan wil je niet ineens naar een klein stadsappartement.’ De woningen zijn dan ook royaal, met ruime woon- en slaapkamers, een extra kamer voor een hobby, werkplek of logees en een badkamer met ruimte voor bad, douche en dubbele wastafel. Beneden heeft iedereen een eigen berging voor de fietsen. ‘En op het balkon zit je makkelijk aan tafel, met nog plek voor een ligstoel.’ Wie van ruimte houdt, voelt zich hier dus snel thuis.

Zacht en herkenbaar
Wat meteen opvalt, zijn de ronde hoeken. ‘De gebouwen liggen in een natuurlijker deel van Oosterland,’ legt Aaltje uit. ‘Daar past een organische vorm bij.’ Volgens Dennis maken die rondingen de gebouwen herkenbaar en zachter. ‘Tegelijk horen ze echt bij Oosterland. Baksteen en hout zie je ook bij de woningen in de andere fases. We kozen een lichte, beige gemêleerde steen. Een donkere steen maakt het gebouw te zwaar, deze zandkleur past bij het landschap.’

De bovenste laag ligt iets terug. ‘Zo oogt het gebouw lager naast de woningen eromheen,’ zegt Dennis. ‘En wie bovenin woont, krijgt er een groot dakterras en rondom uitzicht voor terug.’

Thuiskomen
Ook aan het binnenkomen is veel aandacht besteed. Het trappenhuis ligt aan de gevel en krijgt veel daglicht. ‘Het is geen verstopte achtertrap, maar een mooi onderdeel van het gebouw,’ vertelt Aaltje. ‘Hopelijk nodigt dat uit om vaker de trap te nemen, al is de lift er natuurlijk ook gewoon.’ In de woning stap je binnen in een ruime hal met veel plek voor je jassen. ‘Stap je de woonkamer binnen, dan kijk je meteen naar het licht en het uitzicht,’ zegt Dennis.

Rondom de gebouwen loopt het landschap door tot aan de gevel. ‘Geen voortuinen met hagen en hekjes, maar een pad door het dijklandschap naar je voordeur,’ vertelt Dennis. ‘Dat vind ik krachtig. Ik denk dat bewoners hier trots op zullen zijn.’

Groen en duurzaam
Duurzaamheid begint volgens Dennis bij een efficiënt gebouw, zonder overbodige sier. De gevel is heel goed geïsoleerd en de installatie is energiezuinig, met warmteterugwinning. Ook is gedacht aan koelte in de zomer: de grote overstekken van de balkons en de houten lamellen bij de kozijnen houden de felle zon buiten, zodat de woningen minder snel opwarmen. In de gevel komen nestkasten voor gierzwaluwen, huismussen en vleermuizen. ‘Dankzij de groene omgeving en het klimgroen aan de gevel vinden ze hier ook voedsel en beschutting.’

Zelf weten de ontwerpers wel waar ze het liefst zouden wonen. ‘Bovenin lijkt me heerlijk,’ zegt Aaltje. Dennis lacht: ‘Dan neem ik de gespiegelde woning in het andere gebouw. Kan ik naar Aaltje zwaaien.’

Wat ze bewoners vooral toewensen? ‘Dat ze zich thuis voelen, en ook een beetje rijk,’ zegt Dennis. ‘Trots op een woning met kwaliteit.’ Aaltje vult aan: ‘Juist als je uit een gezinswoning komt, moet een ruim appartement meteen voelen als een echt thuis.’